Bouwstijl

Noordgevel

Façade nord du Château de Bonne Espérance

Soleil sur la façade sud

Vandaag de dag erg sober op het eerste gezicht. Maar goed als we kijken naar het onderzoek van architect F.M. Brismoutier.

De vierkante toren domineert het gebouw. Hoogstwaarschijnlijk, gezien de dikte van de muren, zijn de basissen voorafgaand aan de reconstructie van het kasteel door Alberto Audace.

De toren is afgedekt met een zeshoekige top. Op de voorgevel zien we 3 kalkstenen panelen.

De eerste vintage 1588 is gestempeld met het wapen van Alberto Audace.

De tweede vertegenwoordigt het wapen van prins-bisschop Ernest van Beieren. Terwijl de derde opnieuw het wapen van het Heilige Germaanse Rijk neemt met aan beide kanten een kruis van Sint Andreas in zwarte bakstenen.

Merk ook een kalksteen op die met een zon wordt geslagen en wordt bedekt door vier pastilles in witte stenen die in een kruis zijn gerangschikt. Dit Maltezer kruis is het embleem van de Ridders van Sint-Jan die de volgorde van de Tempeliers hebben vervangen.

Laten we niet vergeten dat het kasteel door de eeuwen heen vele transformaties heeft ondergaan. Dus: de vensters met verticale raamstijlen op de begane grond – nog steeds aanwezig in de vierkante toren – zijn vervangen door grote ramen.

Een tweede transformatie heeft de oculi van de eerste verdieping verwijderd ten gunste van grotere ramen.

Zuidgevel

Façade sud du Château de Bonne Espérance

Lune sur la façade nord

Aan de zuidgevel van de toren is een kalksteen versierd in deze tijd van de maan.

Boven de voordeur geeft een grote kalkstenen patroon met het wapen van Albert Armace ook het bouwjaar van het gebouw aan: 1588.

Net als aan de noordgevel werden de oculis op de eerste verdieping galerij gesloten en vervangen door kruisende ramen. Op de begane grond werd de galerij gesloten door een centrale deur met aan weerszijden drie deuren.

Als je de geplaveide binnenplaats betreedt, bekend als de commons, heb je aan je rechterkant het zadel en de stallen opgemerkt. Deze constructie dateert uit de late negentiende eeuw, dus het zou zijn besteld door de familie Hecking. Aan de andere kant, aan je linkerhand, aan het einde van het hoofdgebouw, staat nog een kleine vierkante toren.

Het was in de jaren 1920 in opdracht van de Baron de Loën Enschede, aan de architect Balat. Het huisvestte een watertank die werd gevoed door de rampomp van de tuin. Dit water werd vervolgens door de hele woning herverdeeld.

We nodigen u uit om het boek “Het monumentale erfgoed van België – Wallonië – 15 – Luik – Entiteit van Hoei” te raadplegen voor meer theoretische details over de verschillende elementen van het gebouw.